by Jurriaan Benschop

_

Nog niet zo lang geleden was schilderkunst uit Berlijn synoniem met Duitse schilderkunst, waarbij grote gebaren en verhalen niet werden geschuwd. Maar in Berlijn laat een nieuwe generatie schilders zich zien, van zeer diverse komaf. Ze beoefent schilderkunst vol vertrouwen, maar op bescheiden formaat. Kunstbeeld bekijkt vier schilders die het afgelopen jaar opvielen.

GRENSGEBIEDEN

Michael Markwick (1974) groeide op in Michigan als zoon van Nederlandse immigranten en genoot zijn opleiding als schilder aan Indiana University. In zijn schilderijen en houtskooltekeningen varieert hij op natuurlijke motieven. Meestel gaat het om bladeren, bomen en struiken waaruit vervolgens abstracte vormen groeien. Natuur staat in zijn oeuvre meer voor groei, dynamiek en veranderlijkheid, dan voor een vastomlijnd landschapbeeld. De kunstenaar heeft grensgebieden tussen stad en natuur altijd interessant gevonden, daar waar natuur ook verstoord wordt en daar waar de energie van de mens zichzelf terugvindt in het landschap.

 Afgelopen zomer werd Markwick uitgenodigd om voor een Berlijns dagblad, B.Z., een werk te maken voor een speciale editie op 11 september, die geheel was gewijd aan de herdenking van de aanslagen in New York. De grote houtskooltekening die hij maakte, Shelter genaamd, verwijst niet expliciet naar de aanslagen, maar balt de explosiviteit en het drama samen die met die dag verbonden zijn. Het onderwerp hoeft, blijkt hier, niet letterlijk in beeld te worden gebracht om toch de kern van de zaak te raken. En ook hier gebruikt hij een vocabulaire dat aan de natuur is ontleend. Markwick beoefent een vorm van schilderkunst die deels verwant is aan het abstract expressionisme, waarin het gebaar en de daad van het schilderen een inhoud op zich vormen. Uniek en vaak tegen de haren instrijkend is zijn palet, waarin recentelijk veel geel, oranje en zwart voorkomen naast landschappelijke kleuren als blauw en groen. Een onderliggend thema is vergankelijkheid. Dat is in zijn behandeling van de natuur te zien, en in figuren die op plekken in het werk opduiken, zoals levende skeletten of een glimp van een gezicht tussen de bomen.

De kunstenaar kwam in 2002 naar Nederland en vestigde zich in Dordrecht. Vanuit het CBK kreeg hij de mogelijkheid een half jaar in Berlijn te werken en inmiddels werkt hij voornamelijk in de Duitse hoofdstad. In 2010 had hij een opvallende tentoonstelling in het Atelierhof Kreuzberg, in een tentoonstellingsruimte die is verbonden aan het ateliercomplex, waar ook een aantal Nederlandse kunstenaars werken. Daar presenteerde hij een serie groot formaat houtskooltekeningen, onder de titel ‘The Periphery Rising’. Het ging hier, net als in de schilderijen, niet alleen om de voorstelling, maar ook om de kracht daarachter, om de agressie, weifeling of andere energie die in het handschrift ligt besloten.

“New” Painting from Berlin, published in:

Kunstbeeld (Netherlands)

#12-2011/ #1-2012

pages 56-61

The Contemporary Arts Center of Dordrecht presents: A View Without End- Dutch Artists in Berlin and Tapetenwechsel

A View Without End

A view without end features the works of six Dutch artists working on their international careers in Berlin: Tjebbe Beekman (1972), Ronald de Bloeme (1971), Arjan van Helmond (1971), Maarten Janssen (1965), Michael Markwick (1974) and Lidwien van de Ven (1963).

Tapetenwechsel

Nada van Dalen, Katja Diallo, Alfred Eikelenboom, Jeroen Fransen, JODI, Anja de Jong, Ton Kraayeveld, Frans van Lent, Katrien Ligt, Michael Markwick, Saskia Meesters, Jeroen Olthof, Nico Parlevliet, Manuela Porceddu, Fred van Rijen, Erik Sep, Teresina Talarico en Albert Zwaan.

December 18th 2010-Jan 30. 2011

Opening: 17:00 uur

meer info: http://www.niederlaender-in-berlin.de/start.html

Exhibition at Autocenter, Berlin, from June 25 through July 10, 2010

BLICK OHNE ENDE (A VIEW WITHOUT END)
Dutch artists in Berlin

BLICK OHNE ENDE features the works of six Dutch artists based in Berlin:

Tjebbe Beekman (1972)
Ronald de Bloeme (1971)
Arjan van Helmond (1971)
Maarten Janssen (1965)
Michael Markwick (1974)
Lidwien van de Ven (1963)

The show is curated by Jurriaan Benschop.

Opening
Friday, June 25, 2010, 8 p.m.

While Dutch masters of the 17th century were famous for their realism, contemporary art exhibits a wide range of approaches. An important strength of Dutch art still lies in painting and the painterly view.

A number of the participating artists have a strongly developed eye for abstraction and clarity, in the tradition of Mondriaan. Other participants choose classic genres like interiors and landscapes, and shed a modern light on it. In general, for the Dutch, the desire towards the spiritual or the sublime derives its prestige from a sober and earthly mentality.

What connects the work of different generations is the importance of the visual. Moreover, other motives, conceptual or not, play a role, such as the interest in image forming, artistic authorship and questioning visual clichés.

Berlin
The artists exhibited here have all left their homeland and are part of the tradition of Dutch artists who have crossed borders to develop themselves artistically. The current generation even seems to experience going abroad as a necessity.

Berlin’s international context offers artists new perspectives and forces them to reflect on their positions. On the one hand, the Dutch background of these artists gains prestige by their stay in Berlin, and on the other hand, it is actually downplayed due to this fact.

Friday July 9: Book Launch, Performance, Film, Artist Talks
On July 9, a catalogue will be presented in which the artists are introduced by curator Jurriaan Benschop. The launch of the catalogue takes place on a special evening with artist talks, the screening of the documentary Dutch Light and a performance by the Dutch poet K. Michel. Programme details will soon be published on the website www.niederlaender-in-berlin.de

Location
Autocenter, Eldenaerstrasse 34A.
Opening hours: Thurs-Fri-Sat from 4 p.m. to 6 p.m.
www.autocenterart.de

Curator
Since 2006 Jurriaan Benschop has been working as an author and curator in Berlin. In 2009, Dutch publishing company Athenaeum released his book  ‘Wonen tussen de anderen’ (‘Living among the others’), which portrays Berlin as an art city.

Website
www.niederlaender-in-berlin.de

Contact
info@niederlaender-in-berlin.de

Vooraankondiging

Tentoonstelling in Autocenter Berlijn, van 25 juni tot en met 10 juli 2010

BLICK OHNE ENDE Niederländer in Berlin

Blick ohne Ende brengt het werk samen van zes Nederlandse kunstenaars die in Berlijn werken en internationaal aan de weg timmeren: Tjebbe Beekman (1972), Ronald de Bloeme (1971), Arjan van Helmond (1971), Maarten Janssen (1965), Michael Markwick (1974) en Lidwien van de Ven (1963).

Een blik die geen einde neemt
Terwijl de zeventiende-eeuwse Hollandse meesters vanwege hun realisme werden geroemd, laat de hedendaagse kunst een veelvoud aan benaderingen zien, zowel figuratief als abstract. Nog altijd echter ligt in de schilderkunstige blik een belangrijke kracht van de Nederlandse kunst.

Wat het werk van verschillende generaties verbindt is het belang van het visuele en de verschijningsvorm van dingen. In het getoonde werk komt een blik tot uiting die geen einde neemt en die in de oppervlakte het wezenlijke weet te vinden. Daarna en daarnaast spelen andere (conceptuele) motieven een rol, zoals de interesse in beeldvorming, artistiek auteurschap en het ondervragen van visuele clichés.

Voor een aantal deelnemers geldt dat het oog voor abstractie en helderheid, in de traditie van Mondriaan, sterk ontwikkeld is. Zij denken in gereduceerde, geometrische vlakken. Andere deelnemers kiezen klassieke genres als het interieur en het landschap en laten daarin een hedendaags licht schijnen. In het algemeen valt op dat het verlangen naar spirituele of een verheven inhoud bij de Nederlanders gestalte krijgt vanuit een nuchtere en aardse mentaliteit. Vrijheid en verbeelding staan hoog in het vaandel maar tegelijk wil de Nederlander “met beide benen op de grond staan.”

Publicatie en randprogramma
In een begeleidende publicatie en een randprogramma (film, voordracht en kunstenaarsgesprek) wordt het werk van de kunstenaars in het bredere perspectief geplaatst van de Nederlandse, de Duitse en internationale kunst. Zo komt de vraag aan de orde in hoerverre er sprake is van een Nederlandse mentaliteit in de kunst. Ook wordt gereflecteerd op de vraag wat de stad Berlijn voor de kunstenaars en de ontwikkeling van hun werk betekent, en op wat voor manier geografische herkomst überhaupt nog een rol speelt in een globaal georganiseerde kunstwereld.

Samensteller tentoonstelling
Jurriaan Benschop werkt sinds 2006 als schrijver en tentoonstellingsmaker in Berlijn. Hij publiceerde in 2009 in Nederland het boek “Wonen tussen de anderen” dat Berlijn als kunststad portretteert.

Locatie
Autocenter, Eldenaerstrasse 34a Berlijn www.autocenterart.de geopend: do-vrij-za van 16 tot 18 uur

Opening
vrijdag 25 juni 2010, 20 uur

Partners
De tentoonstelling komt tot stand met de welwillende steun van het Fonds BKVB in Amsterdam en de Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Berlijn.

Verdere informatie
www.niederlaender-in-berlin.de

nederlands versie

“I always need to start with a landscape,” I once heard a writer say when asked, in an interview, how his novels took shape. First comes a spatial image, and within that the characters subsequently emerge as the story unfolds. In the work of visual artist Michael Markwick, a similar kind of thing takes place. He, too, seems to need the landscape as a means to generate something else: in his case, not a narrative or a character, but a drama in terms of form, which does show human characteristics though. The large charcoal drawings that he produced in 2009 show landscapes. The question that arises on looking at them is whether ‘landscape’ can actually be regarded as the subject being dealt with by the artist, or if it serves rather as a setting for other matters.

Take, for instance, the gesture with which these drawings have been made: the curves charged with energy, the physical effort that preceded the work and which now remains in the charcoal. See the play of lines as something that becomes independent of the landscape, takes its own course, resembles a cloverleaf of roads or an industrial obstacle—as something that clashes with and does not serve the depiction of the woods or countryside, but violates it. All of that belongs to the content of these works and can sooner be called abstract or formal rather than landscape-oriented. There are crash points, places where forms collide with each other, but also tranquil areas, like the oasis of circles where movement comes to a standstill. When the works are seen along side each other, they become images in which a great deal gets tumbled about, where change with a capital C takes place—be it constructively or destructively. Contortion, eruption, transformation.

 ”Apocalyptic,” the painter has called his work at times. That particular perspective does hold true. Look at the dark sky that hangs ominously over the field like tent canvas; the sense of open wilderness turns into oppressiveness. In Trench we see pollard trees lining either side of a trench that draws the eye into the depths. Branches protrude outward, like rebellious arms imploring the heavens. But these are not people protesting; these are branches and trees in a tense landscape. Here man has assumed the guise of nature, has become the tree and leads the existence of branches. And this is how many drawings are, as well as paintings made by the artist in recent years. Their figuration is whimsical and ambivalent. Among the trees we catch a glimpse of a person, a face or a pair of eyes emerging in the bark. And then it vanishes again, like a ghost: a latent figure flitting about, yet having no substance.

The character of these drawings is complex, ranging from the hectic and menacing to the delicate and seductive. It’s interesting to wonder what is being controlled and conceived and what is actually unintentional, unconscious or coincidental in terms of its figuration—and corresponding ‘content’. The artist no doubt works on the basis of ideas as to how composition and balance should look. What conditions should be met by a landscape. His handwriting also reflects a certain interest in the style of the old masters. But cropping up through that is something which eludes control and consciousness: areas that come as a gift to the artist while he works and which take shape as a ‘second voice’ in the work’s fervor. And that’s precisely where something essential occurs in terms of the content. The drawings could be seen as junctions of forces that are situated in landscape. A face appears where, formally speaking, only trees have been drawn. Form is about to change its guise. The landscape is never merely landscape.

Jurriaan Benschop

translation: Beth O’Brien

Tussen de bomen

English

“Ik heb altijd eerst een landschap nodig” hoorde ik een schrijver in een interview zeggen, toen hem werd gevraagd naar het ontstaan van zijn romans. Eerst een ruimtelijk beeld, en daarin verschijnen vervolgens karakters en komt een verhaal op gang. In het werk van beeldend kunstenaar Michael Markwick is iets vergelijkbaars aan de hand. Ook de kunstenaar lijkt het landschap nodig om een andere inhoud mee te delen. In zijn geval is dat niet een verhaal dat door karakters wordt gedragen, maar een drama in vorm, dat overigens wel menselijke trekken heeft. De grote houtskooltekeningen die hij in 2009 maakte geven landschappen te zien.
Maar de vraag is of “landschap” ook het feitelijke onderwerp is van deze werken, of dat het eerder een setting is voor andere dingen.

Neem het gebaar waarmee de tekeningen zijn gemaakt, de spanningsbogen die getrokken zijn, de fysieke inspanning die vooraf ging aan het werk en nu in houtskool is achtergebleven. Neem het lijnenspel als zich dat losmaakt van het landschap, een eigen baan volgt, op een klaverblad van wegen lijkt, of een industrieel obstakel. Iets dat dissoneert en niet dienstbaar is aan de voorstelling van het bos of land, maar daarop inbreekt. Dat alles is mede inhoud van deze werken en is eerder abstract of formeel te noemen dan landschappelijk. Er zijn knallende plekken, waar vorm op elkaar botst, maar ook rustige, een oase van cirkels waarin de beweging stilvalt. Als je de werken op rij ziet, zijn het beelden waarin heel wat wordt omgewoeld, waarin – goedschiks of kwaadschiks – verandering aan de hand is, veelal met een hoofdletter. Verbuiging, eruptie, transformatie.

“Apocalyptisch” heeft de schilder zijn werk wel genoemd en dat is één perspectief dat opgaat. Neem de donkere lucht die als een tentdoek over het veld hangt, en het gevoel van vrije natuur verandert in dreigende natuur. In Trench staan geknotte bomen, aan weerszijden van een loopgraaf die het oog van de kijker de diepte in trekt. Takken steken omhoog, als opstandige armen die een klacht ten hemel richten. Maar het zijn geen mensen die hier klagen, het zijn takken en bomen in een nerveus landschap. De mens is hier vermomd in de natuur, boom geworden, takkenbestaan leidend.  En zo gaat het in meerdere tekeningen en ook in de schilderijen die de kunstenaar de afgelopen jaren maakte. De figuratie is grillig en ambivalent. Er is een glimp van een mens tussen de bomen, een gezicht of paar ogen dat tevoorschijn komt in een bast. En dan is het alweer verdwenen. Latente figuratie in het landschap, als een geest die rondwaart maar geen substantie heeft.

Het karakter van de tekeningen is complex en reikt van druk en dreigend tot licht en versierderig. Het is interessant om je bij dit werk af te vragen wat er bestuurd en bedacht is en wat er onbedoelde, onbewuste of toevallige figuratie is (en navenante “inhoud”). De kunstenaar werkt ongetwijfeld vanuit opvattingen over hoe compositie en balans eruit moeten zien. Waar een landschap aan moet voldoen. In zijn handschrift is ook interesse in de stijl van oude meesters te zien. Maar daartussenin duikt iets op dat aan beheersing en bewustzijn ontsnapt. Plekken die de kunstenaar tijdens het werk cadeau krijgt. Die in de vuur van het werk als “tweede stem” ontstaan. En precies daar gebeurt iets essentieels, waar het om de inhoud gaat. De tekeningen, zou je kunnen zeggen, zijn knooppunten van krachten die zijn gesitueerd in een landschap. Een gelaat dat tevoorschijn komt waar formeel alleen bomen zijn getekend. Vorm die op het punt staat van gedaante te veranderen. Het landschap is nooit louter landschap.

Jurriaan Benschop

Vernissage: Febr. 19th 19:00
Finnisage: March 7th 15:00

Download Invite

[ scroll down for english ]

Kunst in Kreuzberg e. V. freut sich ,eine Werkgruppe des Niederländers und gebürtigen US-Amerikaners Michael Markwick (geb.1974) auszustellen. Seit 2005 lebt und arbeitet Markwick in Berlin. Mit “The Periphery Rising” verlässt er die Malerei und zeigt statt dessen großformatige Kohlezeichnungen. Basierend auf seinen Untersuchungen über bewaldete Landschaften, erscheinen sie gleichzeitig wohlbekannt und fremdartig

Oft ist gerade das, was an der Peripherie des Blickfelds erscheint, das eigentlich Fesselnde – auch wenn es meist übersehen wird. Die 2 x 3 Meter großen Zeichnungen belegen Markwicks Vielseitigkeit und Virtuosität und geben dem Betrachter die Möglichkeit, eine andere Seite seines Schaffens kennen zu lernen. Markwicks Werk positioniert sich inmitten der Bandbreite expressionistischer Traditionen zwischen Abstraktion und Repräsentation. Sowohl kraftvoll als auch sensibel verschmilzt er Erinnerungen und Naturerlebnisse mit einer Art “apokalyptischem Sound”.

Die neue Werkgruppe wird im Ausstellungsraum des Atelierhofs Kreuzberg, einer jungen und wachsenden Plattform für zeitgenössische Kunst in Berlin, zu sehen sein.

**In der Ausstellung wird außerdem ein begleitender Text des niederländischen Autors und Kurators Jurriaan Benschop präsentiert.

Zuletzt waren Markwicks Arbeiten in der Galerie Cluster in Berlin, im Dordrecht Museum in den Niederlanden und bei der Netherland Royal Painting Prize Exhibition im Gemeente Museum Den Haag zu sehen.

– Kunst in Kreuzberg e.V.

Diese Ausstellung wurde ermöglicht durch die freundliche Unterstützung von FBKVB (The Netherlands Foundation for Visual Arts, Design and Architecture, Amsterdam) und in Kooperation mit Kunst in Kreuzberg e.V.

English

Kunst in Kreuzberg e. V. presents the American-born Dutch artist Michael Markwick (1974) who has been living and working in Berlin since 2005. Stepping outside his usual painting medium, Markwick presents an unusual solo exhibition of recent, large-scale charcoal drawings based increasingly on his investigations of wooded landscapes that seem both natural and alien at the same time. It is often what is on the edge of vision (the periphery) that is the most compelling and yet overlooked.

The large-scale drawings (3×2 meters) show Markwick’s versatility and virtuosity, offering a compelling view into another aspect of his creative work. Markwick works from a variety of expressionistic traditions between abstraction and representation, showing both power and sensitivity, and combining memories and experiences of nature with apocalyptic overtones.

This new body work is presented at the gallery space Atelierhof Kreuzberg, a new and growing platform for contemporary art in Berlin. The exhibition also presents an accompanying text by Dutch author and curator Jurriaan Benschop.

Markwick’s other recent exhibitions have included shows at the Gallery Cluster, Berlin; the Dordrechts Museum, The Netherlands; and The Netherlands Royal Painting Prize Exhibition at the Gemeente Museum Den Haag.

– Kunst in Kreuzberg e.V.

j

Kunst in Kreuzberg e.V.
Atelierhof Kreuzberg
Schleiermacherstr. 31 – 37
10961 Berlin
www.atelierhof-kreuzberg.de

Diese Ausstellung wurde ermöglicht durch die freundliche Unterstützung von FBKVB (The Netherlands Foundation for Visual Arts, Design and Architecture, Amsterdam) und in Kooperation mit Kunst in Kreuzberg e.V.

Documentation

Grotere kaart weergeven

On February 26-28, 2010 and on various dates in March 2010 Noordkaap presents the group exhibition Schwarzwald in and around the Energiehuis building, Noordendijk 148, Dordrecht

Guesturator: Arno Coenen

Artists: Abner Preis (USA), Alexander Krone (Denmark), CHAOMETRIC, Arno Coenen, Dragan Striskovic (Croatia), Gwen Stok, Hans van Bentem, Martyn F. Overweel, Iris Roskam, Luuk Bode, Marinus de Ruiter, Martin C. de Waal, Michael Markwick (USA/NL)

Above:  Blackened Earth:  Charcoal on Paper/ Dyptic – 7 Meters x 2 Meters ( 23  x 6.5 feet ) 2010

saturday/ sunday 6 and 7th of march: 17 – 21pMsaturday/ sunday 13 and 14 march 14-20 pm
and film screenings from 20:30 till 22pm

Opening night : Friday February 26 from 19.00 until late. Featuring performances by opera singer Martina Prins, Kid Goesting (electro/metal), Transformer Di Roboter (electro) and the metal bands Onheil (Dordrecht) and Signs of Darkness (Limburg). In cooperation with the Popcentrale Dordrecht venue.

Welcome to the elder ruins again
The wind whispers beside the deep forest
Darkness will show us the way
(Mayhem – De Mysteriis Dom Sathanas, 1994)

Schwarzwald is a collaborative artwork in the form of a dark forest. It represents primal human urges through painting, sculpture, video, photography, collage, performance, storytelling, opera, electro and heavy metal.

In European culture and art the forest is an emotionally charged subject; it can stand for fear, danger, strength and beauty at the same time. Author Elias Canetti connected the symbolic idealization of the forest to the rise of national socialism. In the feature film Antichrist (2009) by Lars Von Trier the main character regards the forest, and consequently nature, as a destructive force.

It’s striking how in times of crisis people are attracted to symbols of nature; in 1930s Germany the forest was widely used as a simple, universal symbol to appeal to all people. Currently in The Netherlands the sea (or water) is used as a symbol to connect the nation, not only in pop music and popular films, but also in the campaigns of successful populist political parties.

By appropriating symbols for propaganda these symbols become unambiguous in their meaning, with the unwanted effect of becoming suspect. The artists in the Schwarzwald exhibition demonstrate that a symbol, in this case the forest, can be used in many contradictory ways and by doing so they deflate the symbol of its univocal appearance.

The international artists contributing to Schwarzwald are fascinated by the European perspective on the forest. However, they tend to expose the forest as a creative source and an unpredictable, polymorphic phenomenon. They refer to denounced art forms like heavy metal, True Norwegian Black Metal, gothic art, tattoo art, Wagnerian opera, Eastern European folk art, decoration, woodcutting, kitsch, camp, fairytales and children’s stories.

The nature of the works incorporated in Schwarzwald is not a moralising one. It rather is in line with horror cinema; the effect is alternately frightening and humorous, with the intent to put the senses to a test.

Schwarzwald takes the shape of a festival; the emphasis lies on the opening weekend, in which Noordkaap collaborates with Popcentrale Dordrecht and cultural centre Energiehuis. After the weekend there will be incidental events alongside the exhibition.

Metal Heart III
Schwarzwald is a continuation of the Metal Heart project by artist and curator Arno Coenen (1972). Recently Coenen organised two group exhibitions entitled Metal Heart, in art space Planet Art and at the alternative art fair Kunstvlaai in 2008. With the help of likeminded artists Coenen expressed his fascination for heavy metal, the subcultural phenomenon known for its extremely loud and dynamic rock music.

In his adolescent years Coenen was a heavy metal fan. After his art education Coenen discovered that many aspects of heavy metal corresponded with his artistic vision. Heavy metal can be regarded as a multidisciplinary art form, in which loud and dynamic rock music is combined with slogan-like lyrics and powerful visuals. The exaggeration, magnification, the grand gesture, the provocative character and the shock effect are aspects of heavy metal that can be recognized in Coenen’s visual strategy as well.

Not unlike many post-modern art forms, heavy metal is full of paradoxes that are interesting from an artistic and conceptual point of view. Heavy metal sounds extremely violent and antisocial, while the behaviour among fans is mostly warm and friendly. Heavy metal arose from grass roots fan culture, but is very commercial at the same time. Heavy metal sounds recognizable, but is often full of influences from all kinds of cultures and musical styles (see documentaries like Heavy Metal in Baghdad (2007), about the Iraqi metal scene, and Global Metal (2008), about metal scenes all over the world).

On the visual side heavy metal is full of strange juxtapositions as well. At first sight the typical attire of metal bands (leather, spikes, chains) looks like an expression of macho culture. Most fans who dress up in this fashion do not seem to be aware of its origins. It has in fact emerged from the S&M gay scene, which is apparent from interviews with singer Rob Halford of the early metal band Judas Priest, who has pioneered this style of clothing. Like Halford, Norwegian metal singer Gaahl has kept his homosexuality hidden for a long time.

Noordkaap is interested in the continuation of the Metal Heart concept for several reasons. Like heavy metal, Dordrecht’s local working class culture can appear off-putting and antisocial at first glance. A closer look reveals unique rituals and manners that have their own tradition, which stems from the Dordrecht’s history as a port and a tough blue-collar town. The city also has a strong and visible church tradition. The visual language of heavy metal has baroque aspects and often refers to biblical themes. The cult surrounding heavy metal has fanatical, religious dimensions, wherein fans persevere in their ‘faith’, even in times when their style does not appeal to a large audience.

With a new chapter of Metal Heart, Noordkaap presents an event that is accessible to diverse audiences, from art aficionados to metal fans, youth interested in subcultures, local residents and other curious people.

http://www.derschwarzwald.eu/


View Stichting Noordkaap in a larger map

Mondriaan Foundation

Popcentrale Dordrecht

Center of Fine Arts Dordrecht

Gemeente Dordrecht, sector MO

Black Widow Rotterdam

Subbacultcha

February 26-28, 2010
Featuring Abner Preis, Arno Coenen, Alexander Krone, Michael Markwick,
Dragan Striskovic, Hans van Bentem, Iris Roskam, Marinus de Ruiter,
Martin C. de Waal, Martina Prins, Peter Leeuwerink

Curated by Arno Coenen and Katja Diallo

SCHWARZWALD boldly flirts with religious and moral controversy, within
Arno Coenen’s conception of an enchanted forest. The group exhibition
will travel from the Noordkaap project space in Dordrecht to Arti et
Amicitae in Amsterdam.

Recently Arno Coenen (1972) organised two group exhibitions entitled
Metal Heart, in art space Planet Art and at the alternative art fair
Kunstvlaai in 2008. With the help of likeminded artists Coenen
expressed his fascination for heavy metal, the subcultural phenomenon
that is expressed first and foremost through extremely loud and
dynamic rock music. Coenen first came into contact with Noordkaap
through his participation in the Super La Tief group exhibition. In
2010 he will act as a guest curator in the new project SCHWARZWALD.
Noordkaap is interested in this continuation of the Metal Heart
concept for several reasons. Like Heavy Metal, Dordrecht’s local
working class culture can appear off-putting and antisocial at first
glance. A closer look reveals unique rituals and manners that have
their own tradition, which stems from the Dordrecht’s history as a
port and a tough blue-collar town. The city also has a strong and
visible church tradition. The visual language of heavy metal has
baroque aspects and often refers to biblical themes. The cult
surrounding heavy metal has fanatical, religious dimensions, wherein
fans persevere in their ‘faith’, even in times when their style does
not appeal to a large audience. With a new chapter of Metal Heart,
Noordkaap presents an event that is accessible to diverse audiences,
from art aficionados to metal fans, youth interested in subcultures,
local residents and other curious people.

SCHWARZWALD includes new and existing works by:

group exhibition: Schwarzwald
date: February 26-28
location: Noordkaap, Noordendijk 148 (entrance O), Dordrecht
website: www.noordkaap.org
curators: Arno Coenen en Katja Diallo
participants: Abner Preis, Arno Coenen, Alexander Krone, Dragan
Striskovic, Hans van Bentem, Iris Roskam, Marinus de Ruiter, Martin C.
de Waal, Martina Prins, Michael Markwick, Peter Leeuwerink

Schwarzwald, or Black Forest, is a multimedia group exhibition that
takes place in one weekend. Within the Energiehuis, a former power
plant near the Maas river in Dordrecht, a collaborative artwork will
arise in the form of a dark forest. Within this ‘gesamtkunstwerk’
environment, the artists give expression to the primitive urges of
mankind through painting, sculpture, photography, video, DIY,
performance, opera and heavy metal. Schwarzwald is a project initiated
by the nomadic artist’s collective Noordkaap in collaboration with pop
music centre Popcollectief Drechtsteden. The exhibition is a
continuation of Metal Heart I and II, group exhibitions surrounding
the theme of heavy metal, which artist and curator Arno Coenen
organised at Planet Art and Westergasfabriek.