Disturbed Nature: Drie kunstenaars op de rand van het natuurlijke
Hoe verhoudt de mens zich tot de hem nog resterende natuur? Met die vraag ging fotograaf Anja de Jong (NL, werkt in Dordrecht) op reis. Zij bezocht plekken in de wereld waar de grens tussen oorspronkelijke natuur en het door de mens vormgegeven landschap nog scherp kan worden opgetekend. Terwijl het ongerepte in beeld wordt gebracht, zie je het tegelijk verdwijnen, want er is steeds een element van menselijke beschaving (of verstoring) zichtbaar: een graf, een bandenspoor of een observatorium bijvoorbeeld. In een serie heldere, onsentimentele zwart-wit foto’s, getiteld Borderland, wordt de kijker langs veranderende gebieden in o.a. Hawaп, La Palma, Antarctica en Namibiл geleid.
Michael Markwick (US/NL, werkt in Dordrecht en Berlijn) bracht een deel van zijn jeugd door in een trailerpark in Michigan aan de rand van de stad. Een merkwaardig grensgebied waar natuur en menselijke nederzetting op elkaar stuiten, waar landschap en trash zich vermengen. Herinneringen daaraan vormden het uitgangspunt voor een aantal landschappelijke schilderijen waaronder Darker Dualities. De natuur verschijnt in Markwicks werk nooit in ongerepte of pure vorm. Puur is een woord dat eigenlijk niet past bij zijn expressieve schilderijen. Een enkel schilderij bevat tegenstrijdige stemmingen, is vermengd en gelaagd. Zowel gewelddadig als gevoelig, zowel donker als licht van atmosfeer. Zijn unieke, expressieve schildershand is ook terug te vinden in tekeningen waar stad en land met elkaar vervlochten zijn.
De beelden van Jeroen Jacobs (NL, werkt in Berlijn) ontstaan in een werkproces dat het midden houdt tussen gericht vormgeven en “laten gebeuren”. Wat opvalt aan zijn betonnen sculpturen is dat ze er levendig en beweeglijk uitzien. Het is niet wat je verwacht van beton: dat het zich organisch vormt en vrij in de ruimte beweegt. De kunstenaar heeft de stugge materie leven ingeblazen. Het werk ontstaat vanuit grondige observatie van de materiele wereld, zowel op evidente als verborgen eigenschappen. De kunstenaar kijkt bijvoorbeeld naar de restvorm van een meubel of ziet hoe een metalen verpakkingsstrip een tekening in de ruimte vormt, zodra die wordt losgeknipt. Voor Jacobs is het belangrijk hoe beelden zich in de ruimte gedragen. Pas in samenspel met de architectuur ontstaat het werk. Zijn eigenzinnig gebruik van displays onderstreept dit. De ene keer dient het als sokkel voor een beeld, een andere keer kan de toeschouwer erop zitten of verdeelt het de ruimte.
Jurriaan Benschop (NL, werkt in Berlijn) organiseerde eerder tentoonstellingen in o.a. Amsterdam, Heerlen, Porto en Berlijn. In september 2009 verschijnt in Nederland zijn boek over Berlijn als kunstenaarsstad (Duitse vertaling 2010). Eerder verscheen onder zijn redactie de Duits-Nederlandse bundel Atelier Berlin.
